عاشقانه

شعر یکی از هنرهای ادبی است که شاعران زیادی را در تسلط خود ایجاد کرد. این هنر برای بیان شاعر در مورد غم و اندوه ، عشق ، ستایش یا جدایی نیاز به استعداد واقعی و حس بسیار بالایی دارد و ما در اینجا به برخی از آیات عشق و عاشقانه اشاره خواهیم کرد.

خیلی دوستت دارم

نزار بن توفیق القابانی ، متولد و درگذشت (سال 1923-1998 میلادی) ، یک دیپلمات و شاعر معاصر سوریه ، که در 21 مارس 1923 میلادی از یک خانواده باستانی داماسكن متولد شد ، به عنوان میكی القابانی ، میكی آراء از تئاتر عرب “او را به عنوان اولین مجموعه در سال 1944 درس می دانست. در زادگاهش دمشق دفن شده و نزار این شعر را به عنوان شعر طبقه بندی کرد:^[١]

خیلی دوستت دارم

و می دانم که جاده غیرممکن طولانی است

و من می دانم که شما شش زن هستید

من خانه ندارم

و می دانم که زمان هانین به پایان رسیده است

کلمات زیبا درگذشت

من زن نیستم که می گوییم

من تو را خیلی دوست دارم

من تو را خیلی دوست دارم و می دانم که در تبعید زندگی می کنم

و شما تبعید هستید

WOWS BORMBIAN

باد

و درخشش

منگوله

بشر

wwen

و من می دانم که رسیدن به چشمان شما یک توهم است

و من آن دسترسی به شما را می دانم

اختلاف

ویسوان

برای اینکه خودم را برای تو پاره کنم عزیزم

و اگر خوب هستند

من برای بار دوم عشق تو را تکرار کردم

هرکسی که با پیراهن شما از شاخ و برگ معاشقه کند

هر یک از رژیم های شما با صبر از قطره باران

خیلی دوستت دارم

و می دانم که در دریای چشمان شما سفر می کنم

دست کم تخمین زده

و ذهنم را پشت سر خود بگذارم و دوید

دویدن

من پشت جنون خودم دویدم

هر زنی قلب را در دستان خود نگه می دارد

من از شما از خدا پرسیدم ، مرا رها نکنید

مرا ترک نکن

اگر شما نباشید چه می شدم

خیلی دوستت دارم

علوفه و پدربزرگ

و من از آتش عشق شما برای استعفا امتناع می کنم

آیا al -mutayem عاشق استعفا است؟

و چه چیزی مرا نگران می کند

اگر از عشق خارج شوید

و چه چیزی مرا نگران می کند

اگر مرده اید

من می خواهم تو و قلب را امتناع کنم

احمد شاوکی علی احمد شاوکی بیگ ، متولد 16 اکتبر سال 1868 در محله آل -هانافی در قاهره ، به پدر سیرکسی و یک مادر یونانی -متراکم ، یک نویسنده و یک شاعر مصری که یکی از بزرگترین شاعران عرب در دوران مدرن محسوب می شود ، به نام “شاهزاده اشعار شاعران” به عنوان “غافلگیر شده است ، تا از مرگ ، و تا زمان غافلگیرانه ، شاوکی به قدردانی باقی مانده است. پروژه کوسه که جوانان مصر درگذشت ، و او در 14 اکتبر 1932 درگذشت. با عشق و عاشقانه:^[٢]

من موفقیت شما را می خواهم و قلب امتناع می ورزد

من به شما توصیه می کنم و روح را پر می کنم

و من تو را رها کردم و رکدی مرا رها کرد

و تاریکی ریخته و افتخارآمیز است

من به یاد می آورم شما هر چیز خوبی را می بینید

بنابراین من به چشمانم نگاه می کنم و قلب شایع است

و از عذاب من در سرگرمی خود شکایت کنید

و من به شما برای شکنجه پاداش می دهم

و من می دانم که خشکی من

من همیشه عشق نکرده ام

و خداوند مانند زندگی ، شکایت است

و روح را از آن سرگرم کننده پر کنید

به دلیل هزینه کشور

من با اشتیاق و به اندازه کافی برای شما اخراج شدم

هر ناوبری در مردم یک گناه است

اگر فرار بر شما گناه است

من اشتیاق تو را برای چشمانم و قلبم گرفتم

چشمانم تماس گرفته است و قلب قلب من بود

شما یک مثال در یک مثال هستید

من یک الگوی موجود در آن را بازخرید کردم و هم زده شدم

دوستت دارم وقتی که وقت خوبی را ستایش می کنی

من می ترسم که پایان شود

و آنها گفتند: در جایگزین ، رضایت و روح

من جایگزین شده ام و مشکل را انتخاب کردم

و من Rashad Asay ASL را مرور کردم

بنابراین ذهن من با آرامش چیست

اگر روزه نگیرید ، نگرانی های من نیست

دست پاها و برگه آمد

من توسط او عفو می شوم

او از بهانه های صومعه تجلیل کرد

من نفس می کشم که دوست دارم بروم

او به عنوان گل گل سرخ ، آن را صدا کرد

کتاب عشق

Nizar Bin Tawfiq al -قابباننی در سال 1923 به دنیا آمد ، یک دیپلمات و شاعر معاصر سوریه ، که از پدرش به ارث می برد که او از گراد خود به شعر می زد ، زیرا او از پدربزرگ خود به ارث می برد ، همانطور که او از عشق او به هنر به اشکال مختلف خود به ارث می برد ، در سال 1939 در یک سفر به عشق به رومیان به روم بود ، هنگامی که او اولین بار از غرش خود را با صدای غبار خود نوشت. سال ، در سال 1997 میلادی پس از چند ماه از وضعیت سالم رنج می برد ، وی در 30 آوریل 1998 در سن 75 سالگی در لندن درگذشت و توصیه کرد که در دمشق و از اشعار خود در عشق و عاشقانه دفن شود:^[٣]

عشق ، عشق من

شعری زیبا که روی ماه نوشته شده است

عشق بر روی همه شاخ و برگها کشیده شده است

عشق حکاکی شده است

پر های پرنده و باران

اما هر زنی در کشور من

اگر عاشق یک مرد هستید

پنجاه سنگ پرتاب می شود

زیباترین عشق

محمود دارویش ، شاعر مقاومت فلسطین و یکی از مهمترین شاعران فلسطینی معاصر که نام آنها با شعر انقلاب و میهن دزدیده شده همراه بوده است ، و او فرزند دوم خانواده ای است که در سال 1942 میلادی به وجود آمده است و در سال 1942 میلادی در روستای آل -بارورا و دارویش در نظر گرفته می شود. شعر و معرفی نمادگرایی در آن ، و در شعر درویش عشق عشق با وطن زن آمیخته است و او این شعر را به عنوان شعر و نثر نوع آن طبقه بندی کرد:^[٤]

چمن نیز بین اتصالات سنگ آن رشد می کند

ما برای یک روز عجیب هستیم

آسمان بهار یک ستاره را تشکیل داد .. و یک ستاره

من قبلاً یک پاراگراف عاشقانه را آهنگسازی می کردم ..

چشمانت … من آن را خواندم

آیا چشمان خود را می دانید که مدتها منتظر ماندم

همچنین ، تابستان منتظر پرنده ای بود

و من به عنوان خواب مهاجر خوابیدم

می خوابم ، برای یک چشم طولانی از خواب بیدار می شوم

او بر خواهرش گریه می کند ،

ما محبوب هستیم ، تا ماه بخوابد

ما می دانیم که آغوش می گیرد و بوسه می زند

غذای شب نخ

و اینکه صبح گناهان من را فرا می خواند تا ادامه یابد

مسیر یک روز جدید است

دو دوست ، ما نزدیک من را خواهیم دید

با هم نان و آهنگ درست می کنیم

چرا ما از این راه برای هر سرنوشت می خواهیم؟

در ما

پاهای ما کجا کار کرد؟

من تو را محاسبه می کنم ، من راه می روم

با هم ‘برای همیشه

چرا ما آهنگ های گریه را جستجو می کنیم

با یک دفتر شعر قدیمی

و ما می پرسیم ، عشق ما ، دوام می آورید؟

من تو را دوست دارم ، عشق به کاروان ها ، واحه گیاهی و آب

و عشق به نان ضعیف

چمن نیز بین اتصالات سنگ آن رشد می کند

روز غربی را پیدا کردیم

و همیشه نازک باقی می مانند.

باشد که خداوند در چشمانم پرتاب کند

این شعری از جمیل بن عبدالله بن مارمر آل الردری القادی است و توسط ابو عمر فراخوانده شده است.^[٥]

خدا به همان چشم من انداخت

و در جای خود با مدادها

من مرا با الهام از لاهبیان ، لاهوژ پرتاب کردم ، این صدمه ای نداد

من شایعات خود را به من دادم ، بنابراین او در قلب ، همسایه من بود

نه آرزو نمی کنم قبل از آنچه شما گفتید برای من خاکستری است

این قدیس قاضی ، قربانی فداکاری است

من خیانت را نمی دانستم

نه ، ارباب بازمانده برنده نیست

آن را نگه ندارید و آن را به یک تمساح تبدیل نکنید

من در پایان آن از آن رد شدم

من گناهانی دارم که مورد ستم قرار گرفته ام

و من در بقیه آن ، ناخوشایند هستم

من تو را بیشتر دوست دارم

در شعر محمود درویش ، عشق با وطن با محبوب زن آمیخته می شود و در این شعر عشق خود را به میهن توصیف می کند که گویی محبوب اوست:^[٦]

بزرگتر

هرچه از پلک های شما باشد

شما با چشمان و گوشت من یک فرشته باقی خواهید ماند

و همانطور که می خواهیم ، عشق ما به دیدن شما باقی مانده است

نصک انبر

و سرزمین شما شکر است

و من تو را دوست دارم .. بیشتر

دستان شما پنج است

اما من آواز نمی خوانم

مثل یک کلبه کامل

زنجیرها

مرا یاد بگیر که بجنگم

من می جنگم من می جنگم

چون من تو را بیشتر دوست دارم

غزل

اثر انگشت من رعد و برق است

و یک بار خون

مرموز

و شما ثروتمند و آسمان هستید

و قلب شما سبز است

و جزیره هوایی شما T

پس چطور من بیشتر تو را دوست ندارم

و شما ، همانطور که می خواهیم ، عشق ما به دیدن شما

نصک انبر

و سرزمین شما شکر است

و قلب شما سبز است

و فرزند ثروتمند عشق شما

در دامان شیرین شما

درخشش و بیشتر

خواننده

Nizar Bin Tawfiq al -قابانی این شعر را نوشت و آن را برای هالیم 1973 میلادی ارسال کرد و از او خواست که آن را بخواند تا در سال 1976 میلادی چراغ را ببیند ، و او یک خانه نشر را برای آثار خود در بیروت به نام “انتشارات نزار قابانی” تأسیس کرد.^[٧]

او با چشمانش می چرخد ​​و می ترسد

من فنجان معکوس خود را تامل می کنم

او گفت

اوه پسرم ، غمگین نشو

عشق کسی است که نوشته شده است

پسرم ،

او به عنوان شهید درگذشت

که بر روی دین محبوب درگذشت

جام شما وحشتناک است

زندگی شما سفر و جنگ است

شما عاشق و خیلی زیاد خواهید بود

و خیلی می میرد و خیلی

و شما همه زنان زمین را دوست خواهید داشت

و به عنوان پادشاه شکست خورده رد می شود

با زندگی شما پسرم یک زن است

چشمانش ، جلال به بت

فرمان آن مانند خوشه است

ضحكتُها موسيقى و ورود

اما آسمان شما بارانی است

و جاده شما مسدود شده است

پسر من ، پسرم

خواب در یک کاخ مشاهده می شود

و کاخ عالی است ، پسرم

و سگ ها محافظت می کنند و سربازان

و شاهزاده خانم قلب شما در خواب است

هرکسی که وارد اتاق خود شود از دست رفته است

هرکسی که دستش را بخواهد

کسانی که از دیوار باغ آن هستند از دست رفته اند

که سعی کرد نوارهای خود را از بین ببرد

پسرم

مفقود

من خیلی خوشحال شدم

اما من هرگز نخوانده ام

فنجانی که شبیه جام شما است

من هرگز نمی دانم پسرم

غمها شبیه غمهای شما هستند

شما هرگز نمی توانید راه بروید

در عشق ، طبق خنجر

به عنوان پوسته تنها می ماند

مثل یک ردیف غمگین است

شما هرگز نمی توانید بروید

در دریای عشق بدون نزاع

او میلیون ها بار را دوست دارد

و مثل پادشاه برکنار برمی گردد

سوهادی و لیلا در شما محدودیتی ندارند

این شعری از ابن آل -سااتی ابو السن علی بن بن محمد بن رستم بنراتوز ، متولد دمشق (553 آه -رمضان 640 آه) است.^[٨]

سوهادی و لیلا در شما محدودیتی ندارند

و نیکی صالحان مانند میثاق است

اگر دوستداران شما عشق کشنده ای دارند

چه چیزی می خواهید بشکنید و دفع کنید؟

برای کسانی که کثیف هستند

به اندازه کافی از مردم ، تیرها ، اسکراب و شایعات

رضه بیگ شاهد جرعه خیس او بود

چه زمانی او به سرگردان شاهد سرگردان گفت

و گاوهای غیرقانونی

و هنگامی که شور و شوق ، نیازی به سوخت تأمین کننده نیست

با به چالش کشیدن آن به زنا نمی آموزد

و آب و چیزی جز زندگی

اگر به شاخه می آیید ، دسرهای جواهرات

و اگر نگاه کنید ، شمشیر قلب من است

من به اسپرم او در خون خود متوسل می شوم

فقط حماقت و گونه به آنها گفته می شود

قلب من به هند اجازه می دهد و آن را ریخته است

NAHD از آن جلوگیری می شود و هند چاپ می شود

این خورشید است که اگر نزدیک باشد سایه می دهد

هنگامی که ابعاد آن را مسدود می کند ، مهاجرت را فدا می کند

فال و گرما

و فاصله گرفته و می توانید بلاغت و بزرگسالان را انجام دهید

آمد و شما همه چیز را ملاقات می کنید

نمایندگان داجی از افق مهم سیاه هستند

Fayeron Badd Kiddadness

شکست های پیروزی

مچ پا ، قلب و زائر پنهان شده اند

او روی آن می خوابد ، جواهرات ، زیور آلات

صلح بر نجد و ساکنان سایه آن باشد

و اگر او به جز اشتیاق اشتیاق سود نمی برد ، می یابیم

اگر آتش را بیرون بیاورید

وقتی پسر پس از پس زمینه است ، دارد

اگر به خودم قول می دهم که آن را ملاقات کنم

از او ناامید شوید تا به قول او معتبر باشد

او از بستری شدن پای نسیم آن خودداری کرد

او فقط پسر دارد

او حدیث تپه را برش داده و ساخته است

Albyhi Wahdays زیرزمین ها را بارگیری می کند

صبر مانند بسته شدن از آنتلوپ های خود صرف کرد

و برای یافتن همان بیماری در جاودانه من است

داوری

1. ↑ نزار قابانی ، “من خیلی دوستت دارم” ، www.adab.com، آن را در 31-31-19 بیاورید.
2. ↑ احمد شاوکی ، “من می خواهم برده شما و قلب خودداری کند.” www.poetsgate.com، آن را در 31-31-19 بیاورید.
3. ↑ نزار قابانی ، کتاب عشق، صفحه 3-4.
4. ↑ محمد درویش ، “زیباترین عشق” ، www.aldiwan.net، آن را در 31-31-19 بیاورید.
5. ↑ جمیل بوتانا ، “خدا در چشمانم بوتائینا در آل -داهی پرتاب کرد ،” www.aldiwan.net، آن را در 31-31-19 بیاورید.
6. ↑ محمود درویش ، “من تو را بیشتر دوست دارم” ، www.adab.com، آن را در 31-31-19 بیاورید.
7. ↑ نزار قابانی ، “خواننده جام” ، www.adab.com، آن را در 31-31-19 بیاورید.
8. ↑ ابن الساتی ، “سوهادی و لیلا ، شما هیچ محدودیتی ندارید.” www.aldiwan.net، آن را در 31-31-19 بیاورید.