طلاق

ترغیب به دین اسلامی برای ازدواج ، زیرا این امر در حال ایمن سازی جوانان و دختران مسلمان از نافرمانی است و اصل اساسی ازدواج این است که مبتنی بر محبت ، رحمت و همکاری بین همسران باشد ، اما اگر محبت و رحمت بین همسران از بین برود و ادامه زندگی زناشویی بین جاسوسی ها دشوار می شود و این کار را از بین می برد. شریعت حقوق هر یک از آنها را تعریف می کند.

طلاق کلمه ای است که نشان می دهد فسخ قرارداد ازدواج توسط یکی از دو حزب پس از زندگی بین آنها دشوار می شود و نمی توان از تفاوت هایی که بین آنها بوجود می آید یا همزیستی با آن همزیستی کند ، ممکن نیست که پایان منشور ازدواج است که این زوج با آن موافقت کرده اند ، بنابراین انسان چیزی را که برای او مجاز است ، ممنوع کرده است ، و همه قوانین آسمانی را به وجود آورده است که باعث ایجاد خانواده شده است تا زندگی را حفظ کند تا از ذات آسمانی استفاده کند. دین تأسیس شد. منشور طبق تعهدات قانونی برای دو طرف (زن و شوهر) برای هر دوی آنها فایده ای خواهد داشت.

تعهدات طلاق

اگرچه بیشترین نفرت انگیز از طلاق خدا است ، ممکن است تعهداتی مبنی بر طلاق بین همسران برای هر دوی آنها و از این تعهدات وجود داشته باشد:

• اگر رابطه یک مرد با همسرش به یک رابطه بد تبدیل شود که با وجود پیروان همه وسایل توسط شوهر برای حفظ خانه خود ، مانند عدم رعایت او ، یا همسر خود ، خانه همسر خود را حفظ نمی کند و یا پول خود را هدر نمی دهد ، بنابراین زندگی بین آنها بسیار بدبخت می شود و در این حالت طلاق برای دو طرف برای ترس از شخص با آنها با اختلالات ، سودمند است.
• ظن شوهر نسبت به رفتار همسرش ، و کسی که برای کار از خانه بیرون می آید ، بنابراین تنها وسواس او این ظن و تردید باقی مانده است ، مشروط بر اینکه این ظن مبتنی بر حقایقی باشد که به ذهن متقاعد می شود و نه فقط برای شک.
• اگر مردی از اینكه این زن در کنار او بماند از او می ترسد كه در زنا بماند ، زیرا او قادر به تقویت او از ممنوعیت ممنوع نیست ، پس شرع به او اجازه داد كه با زن دیگری ازدواج كند و به مرد اجازه دهد چهار زن را در خانه خود جمع كند ، مشروط بر اینكه بتواند آنها را خرج كند و در نتیجه خرد الهی.

حق یک زن برای درخواست از شوهرش

شریعت به زن اجازه داد كه در صورت ترس از ممنوعیت ، از او و همسرش تمایز قائل شود ، اگر او به اقتدار همسر خود بماند ، باید آزادی خود را پس بگیرد ، زیرا شركت به او اجازه می داد كه اگر شوهرش بیش از یك سال از او غایب باشد ، بدون دانستن خبرهای خود یا محل زندگی خود ، یا اگر او از این دوره بیشتر از اینكه تصویب شود ، یا در صورتی كه او از این دوره از زندگی خود گرفته شود ، یا اگر این دوره از این دوره از زندگی باشد.